این مجموعه؛ مسیر کامل یادگیری میکس و مسترینگ بهصورت علمی، کاربردی و ساختارمند برای دستیابی به خروجی حرفهای و استاندارد است.
تربیت گوش برای میکس، مهارتی ضروری برای هر تنظیمکننده و مهندس صدا است. یکی از سادهترین روشها، ساخت یک پروژه رفرنس از بخشهای کوتاه چند آهنگ حرفهای است. با مقایسه مداوم این ترکها، تفاوت در بالانس فرکانسی، حجم صدا، فضای استریو، داینامیک و وضوح میکس را بهتر تشخیص میدهید. سپس میتوانید میکسهای خود را کنار این رفرنسها قرار دهید و با دقت بیشتری نقاط ضعف و قوت پروژه را پیدا کنید.
تکنیک کراس پنینگ یا جابهجایی متقاطع، یکی از هوشمندانهترین روشها برای ایجاد فضای استریو و تفکیک سیگنالها در میکس است. با استفاده از این روش، شما میتوانید افکتها یا سازهای مشابه را در جهتهای مخالف یکدیگر قرار دهید تا از تداخل و همپوشانی فرکانسی جلوگیری شود. این تکنیک علاوه بر ایجاد وسعت صوتی، به هر ساز مکان مشخصی در تصویر استریو میبخشد و باعث شفافیت بیشتر در کل پروژه میشود.
از آنجایی که مرحله لول بندی از اهمیت زیادی برخوردار است معمولا میکسمن های جوان را دچار سردرگمی و مشکلات بسیاری میکند که نتیجه آن آسیب جدی به پروژه است. در این پست به دو روش پرطرفدار برای لول بندی اشاره کردم. پیشنهاد بنده استفاده از روش اول یعنی لول بندی بر اساس اولویت است. این روش به شما این امکان را میدهد که هر پروژه با هر نوع ساز بندی را لول بندی کنید. نکته این روش این است که باید لاین اصلی یا پیش رو را انتخاب کرده و در اولویت اول خود قرار دهید و دیگر لاین ها را بر اساس آن تنظیم کنید. فراموش نکنید که بعد از اتمام هر مرحله در میکس باید و باید به مرحله لول بندی بازگردید و مجددا لول های را بررسی کنید.
در این پست به بررسی تداخل فرکانسی تعلق دارد. تداخل فرکانسی یکی از شایع ترین مشکلاتی است که در هنگام میکس صدابردار را به خود مشغول میکند. اگر به این مشکل به درستی رسیدگی نشود میتواند به کلی میکس را خراب کرده و به کل پروژه آسیب جدی وارد کند. اطلاع از محدوده های فرکانسی بدنه هر سیگنال میتواند کمک بسیار زیادی برای شناسایی تداخل احتمالی در میکس شود. همانطور که در اسلاید ها مطرح شد بیشترین تداخل فرکانسی در سازهای کیک و بیس رخ میدهد. از طرفی سازهای ایرانی به دلیل نوع ساختارشان تداخل فرکانسی بسیار زیادی باهم دارند.